ชมรมผู้ประกอบการร้านอินเตอร์เน็ตและเกมจังหวัดสมุทรปราการ

ในเดือนหน้า (ธ.ค.) จะเป็นเดือนที่มีวันหยุดค่อนข้างเยอะ เพราะมีวันสำคัญต่าง ๆ หลายวันเช่นกัน ( วันหยุด  ^^ ) คงพอจะมีรายได้เข้าร้านกันบ้างน่ะครับ เอาใจช่วยครับ เพราะบางคนเปิดร้านเกมมานาน ยังตั้งตัวไม่ได้เลย (ผมเอง 55555) หนี้สินอีกมากมายทั้งที่มีสะสมอยู่เก่า หรือหนี้ที่คอยจ่อคิวรอให้จ่ายอยู่ที่สิ้นเดือน ไม่ว่าจะเป็น ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ ค่าอินเตอร์เน็ต ค่าเจลล้างมือป้องกันไข้หวัด 2009 (ไม่รู้่ว่าเมื่อไหร่จะเลิก กลัวเลิกแล้วเดี๋ยวมาจับผิดว่าไม่มีการป้องกันอีก) ค่าหมึกพิมพ์ ค่ากระดาษ ค่าเสื่อมสภาพของอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ต่าง ๆ ฯลฯ (มากมายนับไม่ถ้วน ถ้าโชคร้ายได้ซื้อใหม่ เข้าเนื้อไปอีก) ค่ากับข้าวแต่ละมื้อ ค่าเช่าร้าน ค่าเงินเืดือนคนคุมร้ัาน (ถ้าร้านไหนไม่้ต้องเช่าก็โชคดีไปละครับ) ค่าลิขสิทธิ์เกมต่าง ๆ ที่แวะเวียนกันมาให้ซื้อเป็นประจำ รวมไปถึงค่าลิขสิทธิ์ วินโดว์  - -” หรือ ค่าภาษีสังคม ไม่ว่าจะเป็นค่าขยะ ค่าซองกฐิน,ผ้าป่า (ได้ฤดูกาลพอดี) ค่าเจ็บไข้ได้ป่วย (เพราะเราต้องคอยดูแลรักษาอุปกรณ์ต่าง ๆ ต้องทำความสะอาด [...]

เห็นกระทู้ของสมาชิก(พี่ป้อมของน้อง ๆ) แล้วคันไม้คันมืออีกแล้วครับท่าน สำหรับหัวข้อข่าวที่ว่า…. สถาบันเทคโนฯพระจอมเกล้าฯ ผุดโปรแกรมคุมเด็กติดเกม ให้เล่นได้แค่ 3 ชม. หากเกินโปรแกรมจะทำการตัดระบบทันที นำร่องทดลองร้านเกมก่อนเปิดใช้ทางการปีหน้า … วันนี้ (พ.ย.) นายธีระ สลักเพชร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม(วธ.) กล่าวว่า ตามที่ตนได้มอบหมายให้สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่ งชาติ(สวช.)ดำเนินการ ศึกษาการจัดทำระบบควบคุมเด็กเล่นเกมไม่เกิน 3 ชั่วโมงนั้น ขณะนี้สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบ ังได้จัดทำโปรแกรมการ ควบคุมเล่นเกม โดยแบ่งเป็น 2 ส่วนแล้ว คือ 1.ชุดโปรแกรมเพื่อการติดตั้งลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ใ นร้านเกม และ 2.ชุดโปรแกรมเพื่อการติดตั้งลงในเครื่องคอมพิวเตอร์แ ม่ข่ายระบบกลาง ซึ่งคาดว่าจะทดลองใช้ได้ประมาณเดือน กุมภาพันธ์ 2553 โดยจะนำโปรแกรมไปติดตั้งตามร้านเกมทั่วประเทศ จำนวน 3,000 แห่งเป็นเวลา 45 วัน ซึ่งจะใช้งบประมาณ 2 ล้านบาท

วันนี้มีเรื่องจริงที่น่าสลดใจเรื่องหนึ่งมาเล่าให้ฟัง และอยากให้คนที่ได้อ่านเรื่องนี้ช่วยบอกทีว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะใคร? เหตุเกิดเมื่อตอนบ่ายแก่ๆของวันหยุดวันหนึ่ง เด็กคนหนึ่งอายุประมาณ13ปีถูกจับข้อหามียาบ้าในครอบครองเพื่อจำหน่าย จากการสอบสวนเด็กคนนี้บ้านอยู่ในชุมชนแออัด ฐานะทางบ้านค่อนข้างยากจน พ่อก็ติดเหล้า ส่วนแม่ก็ชอบเล่นหวย เด็กคนนี้ตอนเช้าๆจะไปช่วยพระบิณฑบาติ และจะได้ของกินที่เหลือจากที่พระแบ่งไว้ฉันแล้วกลับมาบ้านบางวันก็ได้เงินมาด้วย ตอนอยุ่ป.5 ริสูบบุหรี่จากการชักชวนของเพื่อนในชุมชนที่โตกว่าและไม่ได้เรียนหนังสือแล้ว ตัวเอขาเองก็หนีเรียนเป็นประจำ ผลการสอบออกมาตกเทอมละหลายวิชา เขาบอกว่าเขาไม่ชอบเรียนหนังสือมันไม่สนุกแต่ถ้าไม่เรียนก็จะไม่ได้เงินจากพระที่เขาไปช่วยบิณฑบาติ อยู่ป.6ก็หัดกินเหล้า สูบยาบ้า เล่นเกม เล่นสนุ๊กพนันเอาเงินกันกับเพื่อนๆ จนม.1เทอมปลายเพื่อนรุ่นพี่ก็ชวนให้ขายยาบ้า เริ่มจากรับจ้างส่งยาก่อนเพราะเป็นเด็กตำรวจจะได้ไม่สงสัย ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ตำรวจเข้มงวดกวาดล้างพวกขายยามาก จนต่อมาก็ขายเอง เสพเองอีกด้วย วันที่เขาถูกจับเขาไปนั่งอยู่กับพวกเพื่อนๆหน้าร้านเกมที่เคยไปเล่น และโทรคุยกับคนที่เขาไปรับยาอยู่ การคุยโทรศัพท์นั้นค่อนข้างจะพูดโจ่งแจ้งมากว่าจะไปไหน ทำอะไร คนที่อยุ่ใกล้ๆนั้นได้ยินจึงโทรบอกตำรวจ และแล้วเขาก็โดนจับ

มาอีกแล้วกับเหตุการณ์นักเรียนกับชีวิตออนไลน์ และออฟไลน์ที่ถูกนำมาปะปนกันอีกครั้ง หลังจากที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ในรัฐอินเดียน่าได้ทำการแบนนักเรียนหญิง เกรด 10 สองคนไม่ให้เข้าร่วมกิจกรรมหลังเลิกเรียน หลังจากที่ทางโรงเรียนพบว่านักเรียนหญิงสองคนนี้ได้ทำการโพสรูปที่ไม่เหมาะสมของตนเอง ขึ้นไปบน MySpace ในช่วงหยุดเรียนฤดูร้อนที่ผ่านมา หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มส่งเสริมสิทธิและเสรีภาพของประชาชนสหรัฐ (American Civil Liberties Union) ได้ทำการฟ้องร้องเรื่องนี้ให้กับเด็กหญิงทั้งสองคนนี้ โดยอ้างว่าการลงโทษดังกล่าวรุนแรงเกินไป ละเมิดสิทธิเสรีภาพในการพูด และทำให้เกิดอับอายโดยการที่ถูกบังคับให้ขอโทษกับบอร์ดโค้ชกีฬาที่เป็นผู้ชายล้วนที่โรงเรียน โดยรูปภาพที่เป็นปัญหาดังกล่าวนั้น นอกจากที่จะไม่เหมาะสมแล้ว ก็ไม่ได้มีการกล่าวอ้างถึงโรงเรียนแต่อย่างใด ที่สำคัญ นักเรียนหญิงสองคนนี้ก็ได้ตั้ง Privacy Option ให้เฉพาะเพื่อนเท่านั้นที่สามารถเห็นภาพนี้ได้ แต่ว่าภาพดันไปถึงมือโรงเรียนในทางใดทางหนึ่งเอง

ปัญหาเด็กติดเกมไม่เพียงแต่เป็นปัยหาภายในครอบครัวเท่านั้น เพราะมันส่งผลต่อสังคมโดนรวมและ ยังส่งผลถึงผู้ประกอบการ ร้านอินเตอร์เน็ต ร้านเกม อย่างพวกเราด้วยเช่นกัน โดยการแก้ปัญหาทั้งทางหน่วยงานภาครัฐ และองค์กรต่างๆ  ที่ “อ้างว่า” ใส่ใจและมุ่งมั่นแก้ปัญหานี้อย่างจริงจังไม่ประสบผลสำเร็จสักเท่าไรเพราะเป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ มิได้แก้ที่ต้นเหตุ คือครอบครัว และสุดท้ายก็มาโทษร้านเกม ร้านอินเตอร์เน็ตว่ามีส่วนทำให้เด็กติดเกมทัี้งที่ร้านเกมและร้านอินเตอร์เน็ต เหล่านั้นเป็นแค่ฟันเฟืองตัวเล็ก ๆ ของกระบวนการนี้เท่านั้น ยังมีอีกหลายส่วนที่ควรรับผิดชอบเช่น บริษัทนำเข้าเกมมาให้บริการ แต่บริษัทพวกนี้ไม่เคยโดนใครด่าใครว่า เพราะอะไรนะหรือ ? เพราะเงินเค้าหนา เงินเค้าใหญ่จนปิดตาปิดปากบรรดาผู้มีอำนาจ ที่ “อ้างว่า” ใส่ใจและมุ่งมั่นแก้ปัญหานี้ เกี่ยวกับต้นเหตุเคยเขียนไว้แล้วที่นี่ ภัยเด็กติดเกมออนไลน์ ใครเป็นผู้ก่อ ร้านเกม หรือบริษัทเกม หน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบ ที่บอกว่าจะแก้ปัญหาพวกนี้ จะควบคุมไม่ให้เด็กเล่นเกม เกินสามชั่วโมง โดยการบังคับร้านเกม ร้านอินเตอร์เน็ตเป็นผู้ควบคุม มีการตั้งการจับ การปรับ สั่งปิดร้านจน โอเวอร์เกินควร ทั้งที่ร้านเกม ร้านอินเตอร์เน็ต ไม่ได้เป็นผู้เริ่มก่อปัญหา ดังที่ นายกรัฐมนตรีอภิสิทธิ์ได้ เคยถามรัฐมนตรีของกระทรวงที่รับผิดชอบเรื่องนี้ต่อหน้าสื่อว่า ถ้าเด็กกลับไปเล่นต่อที่บ้าน หรือหนีไปเล่นร้านอื่นจะทำยังไง ซึ่งคณะทำงานที่ ที่ “อ้างว่า” ใส่ใจและมุ่งมั่นแก้ปัญหานี้ [...]