ทุกวันนี้… ผู้ปกครองมักให้ความสำคัญกับสิ่งที่เป็นปัจจุบัน การมีชีวิตอยู่รอดในสังคม สิ่งแวดล้อมที่เริ่มจะเสื่อมโทรมลงไปทุก ๆ วัน ไม่ว่าจะเป็นเทคโนโลยี ที่ทำให้ความห่างไกลของทุกมุมโลก อยู่แค่ หน้าจอคอมพิวเตอร์ ทำให้ไม่ว่าอะไร ทั้งสิ่งที่ดี ที่เลว มันวนเวียนอยู่ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ อยู่ที่ว่าจะสามารถแยกแยะสิ่ง “ดี” และ “เลว” ต่าง ๆ เหล่านั้นออกด้วยสิ่งใด อีกทั้งความแตกแยกของกลุ่มคน แยกฝ่าย แยกข้าง แยก “สี” สร้างกฏระเบียบ แบบแผนใหม่ ๆ ที่อีกฝ่ายต่อต้าน ยังมีปัญหาครอบครัว พ่อ แม่ ลูก ไม่เข้าใจกันบ้าง แยกทางบ้าง ความต่างของช่วงอายุ ความเชื่อ และอิทธิพลเพื่อน ที่มีต่อลูก ความคิดของลูกที่รับบางอย่างเร็วเกินกว่าช่วงอายุ หรือวุฒิภาวะยังไม่เหมาะแก่การรับ หลายสิ่งหลายอย่างมีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตในปัจจุบันของ เด็ก ๆ ที่กำลังจะเติบโตในโลกไซเบอร์ ที่ผมพูดมาทั้งหมดนั้น ผมกำลังจะอธิบายถึง “ภาวะโตเกินจริง” ที่ผมให้คำจำกัดความแบบนั้น (ของผมเองน่ะ 555) ก็เพราะว่า ปัจจุบันเด็กที่เล่นเกมส่วนใหญ่มีพฤติกรรม ที่ออกไปในทางที่เรียกได้ว่า “ภาวะโตเกินจริง” เหมือนเป็นพฤติกรรมของผู้ใหญ่ ที่อยู่ในคราบเด็ก (ผมว่าน่ากลัวน่ะ) เท่าที่สัมผัสกับเด็กมา มีพฤติกรรมออกมาให้เห็นอยู่หลายอย่างที่น่าแปลกใจ และตกใจ  เช่น หาหมายเลขบัตรประชาชนในอินเตอร์เน็ต มาสมัครเล่นเกม โดยใช้เลขคนอื่นที่ไม่รู้จัก ให้ได้มาซึ่งการเล่นเกมนั้น ๆ ได้ เพราะตัวเองใช้หมายเลขบัตรของตัวเองไปแล้ว ทำให้คนที่โดนเอาหมายเลขที่เด็กหามา นำมาใช้สมัครเล่นเกมนั้น ๆ ไม่ได้(ถ้าเกิดดวงซวยพอดี)  หรือ แอบ วางแผนร่วมมือกับเพื่อนอีกคนหลอกเอาไอดี ไอเท็ม หรือในภาษาเกมเรียกว่า “แฮกไอดี” ร่วมมือเป็นขบวนการ อีกคนหลอก อีกคนดู อีกคนจำ อีกคนเป็นพยานเท็จ(อันนี้แสบ มีพยานเท็จว่าไม่ได้ทำ เอาผิดไม่ได้) แล้วค่อยลงมือทำ หรือ หลอกเพื่อนใน โลกอินเตอร์เน็ต ให้เติมบัตรเติมเงินโทรศัพท์ให้โดยบอกว่าจะแลกกับ ไอเท็มในเกม แต่พอเติมให้ ก็สวมบทเป็นโจร เชิดเงินที่เติมบัตรโทร หนีไป  บางทีด่าคำหยาบ สบถ คำแบบผู้ใหญ่  มีการโทรศัพท์คุยกับแฟน ทั้ง ๆ ที่ตัวเองอยู่แค่ ม.1 (อายุ ประมาณ 12-13 ปี) คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว ขั้นชู้สาว หรือหนักเข้า ใช้การพูดหลอกล่อให้ตายใจ นัดเจอ ส่วนใหญ่จะเจอพวกเดียวกัน คือชอบสนุกเหมือนกัน ส่วนน้อยที่จะเกิดกับเด็กที่ดี ๆ จะมีแต่เด็กภาวะเกินจริง ที่มักจะมีพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ในวัยเด็ก  อาจจะนำไปสู่การใช้ชีวิตที่ผิดพลาดได้ในอนาคต หากยังมีการกระทำอย่างต่อเนื่อง จนรู้สึกว่า การกระทำดังกล่าวทำได้โดยไม่รู้สึกขัดต่อศีลธรรม ที่สั่งสอนกันมา ไม่รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมกับวุฒิภาวะ พอทำบ่อยเข้าจนเกิดความเคยชิน  ทั้งๆ ที่ เมื่อ 10 ปี ที่แล้ว เหตุการณ์ต่าง ๆ เหล่านั้นไม่มีให้เห็น แต่แล้วทำไมหลังจากนั้น จึงมีเหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นได้ นั่นแหละครับจุดเล็ก ๆ ของปัญหาสังคมได้เกิดขึ้นเรียบร้อยไปแล้ว แล้วพวกเราล่ะ กำลังทำอะไรกันอยู่? กำลังหาเงิน หรือว่ากำลังหาความสุขใส่ตัว “ชนวนระเบิดเด็กส่วนนึงได้จุดมันขึ้นมาแล้ว อยู่ที่ว่าคุณจะเป็นดับ หรือ ปล่อยให้มันระเบิด” ภาวะโตเกินจริงอาจไม่ร้ายแรง  ในสายตาของผู้ที่รับผิดชอบอาจมองแค่ว่าทำให้โลกไซเบอร์แปดเปื้อนเล็กน้อย แต่ผมว่ามันเป็นภัยคุกคามโลกไซเบอร์อย่างแท้จริง!!!

Laeave a Reply